Co znaczy tolerancja

Tolerancja jest słowem, które wszyscy znają, chętnie używają ale niekoniecznie wiedzą co ono oznacza. Zatem o tolerancji możemy powiedzieć, że niekoniecznie jest zrozumiała mimo, iż wiele osób za tolerancyjne się uważa. Więcej »

 

Tolerancja u młodzieży

Powszechnie wiadomo ,że małe dziecko uczy się postaw od swoich rodziców i nauczycieli . To ich od najmłodszych lat naśladuje i słucha . Oczywiście wpajanie od małego postępowania zgodnego z zasadami tolerancji jest niezbędne do tego aby młody człowiek wyrósł na dobrego człowieka . Jednak jeżeli chodzi o małe dziecko to stosunkowo łatwo nam rodzicom sterować jego zachowaniami i kierować na właściwe tory , to już z młodzieżą jest to o wiele trudniejsze . Każdy młody człowiek ma już swoje zdanie na każdy temat i nie zawsze będzie ono zgodne z naszymi wyobrażeniami. Wszyscy zdajemy sobie sprawę, że żyjemy w dość trudnych czasach i nasza otwartość może być naiwna, a dlaczego? Bo duży wpływ na nasze życie ma, niestety, nietolerancja. Młodzież z reguły broni swoich racji. Dopuszcza odmienność drugiej osoby, byleby tylko bezpośrednio nie ingerowała w jej świat, może rozmawiać o wszystkim, ale nie bardzo da się przekonać komuś do jego racji. Jak widzimy granica między tolerancją, a jej brakiem jest niewiarygodnie cienka. Istnieje taki moment, gdy nasza wyrozumiałość i poszanowanie dla odmienności przeistacza się w zwykłą obojętność. Znalezienie granicy tolerancji jest szalenie ważne w dzisiejszych czasach i szczerze wierzę, że młodzi ludzie ją znają. Przykładem może być Tydzień Tolerancji obchodzony w liceach, kiedy młodzież, poprzez nietypowe ubrania pokazuje swoją tożsamość, swoje prawdziwe wnętrze. Innym potwierdzeniem istnienia tolerancji wśród młodzieży jest nacisk, jaki kładą młodzi na szerzenie poszanowania cudzych poglądów. Jednak mimo tych powyższych pozytywnych przykładów na to ,że młodzież bywa tolerancyjna to niestety więcej i łatwiej można znaleźć przypadki nietolerancji wśród młodzieży . Często się bowiem słyszy jak to młodzież szkolna prześladuje swoich nauczycieli , jak okrutnie się zachowują w stosunku do tych nie lubianych z rozmaitych powodów. Wiemy również i często jesteśmy świadkami w mediach jak to młodzież bywa bezlitosna dla swoich kolegów koleżanek . W jak perfidny sposób potrafią uprzykrzać innym życie . Niestety coraz więcej jest przypadków morderstw właśnie wśród młodzieży szkolnej , a powodem ,który później często podają jest właśnie jakaś „inność” w tej drugiej osobie . Nie zawsze umieją ją uszanować , nie potrafią uszanować i pomóc kolegom ,którzy pochodzą z biedniejszych rodzin . Obecnie jest moda na bogactwo i młodzież lubi przebywać właśnie w takim towarzystwie ,a tymi biednymi pogardzają. Oczywiście nie chcemy tutaj generalizować i mówić ,że z zasady cała młodzież to źli okrutni ludzie , nie tak na pewno nie jest .Jednak we współczesnym świecie coraz trudniej znaleźć wśród młodzieży dowodów na to ,że są tolerancyjnymi ludźmi . To przykre ale tak niestety jest . Światem obecnie rządzi pieniądz a młodzież jest najbardziej podatną grupą , na której robi on największe wrażenie . Sami jeszcze nie mają okazji zarabiać pieniędzy , i dlatego chyba tak zachłystują się tym materialnym światem swoich rodziców , że często zapominają o tym co jest najważniejsze w życiu.

Nietolerancja a przemoc

Tolerancja to pojęcie, które można rozpatrywać w wielu aspektach. Może się ono odnosić do szacunku dla ludzi o innym pochodzeniu czy osób chorych i niepełnosprawnych. Jednak przede wszystkim temat ten powinien zostać poruszany w szkołach. Niestety wciąż często zdarza się, iż w szkołach ignorowana jest przemoc. A przecież każdy człowiek powinien przejawiać nietolerancje dla tego typu zachowań. Przemocy w szkołach mówimy stanowcze nie. Jednak trudne sytuacje często są niezauważane przez nauczycieli, a dzieci słabsze, bezbronne atakowane są przez te silniejsze. Dlatego też w szkołach często nawołuje się do karania uczniów, którzy przejawiają w swoim zachowaniu agresje wobec innych uczniów. Jeżeli chodzi o to zjawisko możemy tutaj również mówić o tolerancji negatywnej. Inne dzieci akceptują zachowania agresorów, mimo, iż zdają sobie sprawę z tego, iż są one niedopuszczalne i karygodne. Dlaczego tak się dzieje? Otóż dzieci będące świadkami przemocy na swoich kolegach po prostu boją się poinformować o tym dorosłych, gdyż obawiają się tego, iż same staną się ofiarami. Często też występuje tolerancja negatywna spowodowana obojętnością. Dzieci nie interesują się problemami swoich rówieśników, dlatego problem przemocy w takich miejscach może przybierać na sile. Ponadto świadkowie przemocy nie informują innych, gdyż za wszelką cenę pragną być akceptowane w środowisku i żyć w zgodzie ze wszystkimi, którzy go otaczają. Nietolerancja dla przemocy jest to przede wszystkim zadanie dla nauczycieli. To oni powinni obserwować zachowania swoich podopiecznych karać dzieci, które przejawiają agresje wobec innych. Nawet niewinne naśmiewanie się czy szturchnięcia to problem, którego nie należy tolerować i akceptować. Każda przemoc słowna czy fizyczna zasługuje na karę. Jeżeli ataki uchodzić będą takim dzieciom na sucho, problem nie zniknie, a wręcz przeciwnie- będzie przybierał na sile, gdy dzieci poczuje się swobodnie i bezkarnie. Niestety jest to problem doś częsty, kiedy dzieci biedniejsze czy tez innego pochodzenia są wyśmiewane i jest używana wobec nich przemoc fizyczna. Takie przypadki natychmiast należy zgłaszać w ręce odpowiednich organów. Niewiadomo skąd wśród młodych ludzi tyle zawiści. Wszystko w rękach rodziców i nauczycieli, iż podczas edukacji, drogi wchodzenia w dorosłe życie nauczą je jak szanować innych bez względu na ich pochodzenie czy sytuacje materialną. Dzieci przede wszystkim powinny uczyć się, iż każdy człowiek jest równy i ma jednakowe prawa. Kiedy dzieci nauczą się podstawowych wartości już na początku swojego życia, uniknąć będzie można wielu problemów w przyszłości. Zostanie wychowanie społeczeństwo pełne tolerancji i szacunku dla innych ludzi. Przecież każdy z nas chciałby żyć i wieść spokojne życie w miłym otoczeniu. Dlatego też każdy rodzic powinien zadbać, aby ich dziecko wyrosło na wartościowego człowieka, potrafiącego szanować wszelkie odmienności u ludzi, okazywać współczucie wobec chorób i wypadków losowych. To jedyna droga do tego, by przyszłe pokolenia żyły w lepszym społeczeństwie, w którym będzie obowiązywała powszechna tolerancja.

Tolerancja religijna i etniczna

Płaszczyzną, na której najczęściej poruszany jest problem tolerancji to płaszczyzna religijna. Zagadnienie to jest niezwykle istotne dla osób należących do mniejszości etnicznych w danym kraju, gdyż to właśnie wobec tych ludzi powinno przejawiać się zjawisko tolerancji. Sprawa ta zawsze była i jest głośna, stanowi temat wielu debat, wzbudza dyskusje i kontrowersje. Jeżeli chodzi właśnie o tolerancję na płaszczyźnie religijnej i etnicznej powinna być to tolerancja pozytywna, to znaczy każda jednostka w swojej postawie zarówno społecznej jak i osobistej powinna okazywać szacunek i akceptację dla poglądów i zachowań odmiennych od własnych. Tolerancja dla innych wyznań i poglądów nie równa się z ich przyjęciem, jest po prostu okazaniem szacunku dla osoby kierującej się danymi teoriami. Dla osób o innym wyznaniu bardzo istotny jest fakt, iż w większości krajów ogłoszona została swoboda wyznaniowa, co zwiększa bezpieczeństwo danych jednostek. Każdy człowiek ma prawo do wyznawania swojej religii tak samo jak ma prawo do życia. To, że tolerujemy wyznawców innych religii to nie znaczy, że się z nimi zgadzamy. Tolerancja więc nie równa się akceptacji, gdyż byłoby to przyjęcie poglądów, które były sprzeczne z naszymi dotychczasowymi. Co do tolerancji etnicznej oznacza ona uznanie przedstawicieli innych narodowości jako równych sobie bez względu na ich pochodzenie czy poglądy. Nikt nie jest winien przecież, że wywodzi się z biednego kraju, ma inny kolor skóry czy wychowany został w duchu innej religii. Polska to kraj, w którym często nawołuje się do tolerancji wobec mniejszości etnicznych, gdyż wciąż niestety nie wszyscy potrafią okazać szacunek ludziom odmiennym od siebie. Tak naprawdę tolerancja wiąże się przede wszystkim z odrobiną zrozumienia, przyjęciem ogólnych założeń, iż tak naprawdę nie ma lepszych i gorszych ras ludzkich, każdy człowiek myśli i czuje tak samo jak my. Co ważne, jeżeli chodzi o to zjawisko, nie powinniśmy pozostawać obojętni wobec krzywdy jakiej doświadczają wyznawcy innych religii czy członkowie innych grup etnicznych. Nasza moralność, której wszyscy są zwolennikami nakazuje reakcję na wyrządzaną innym krzywdę. Często niestety mamy do czynienia ze zjawiskiem obojętności wobec ludzi, którzy nie wyznają podobnych poglądów. Dzieje się tak dlatego, iż boimy się reakcji otoczenia, tego, iż sami staniemy się napietnowani poprzez kontakt z innymi. Szczęściem jest to, iż we współczesnym świecie ludzie rozumieją ten błąd i coraz częściej mamy do czynienia z ogólnie przyjętą akceptacją. Ludzie biali często i chętnie nawiązują przyjaźnie z przedstawicielami innych ras, przekonując się przy tym, iż kolor skóry nie ma związku z osobowością i są to ludzie niczym nie różniący się od reprezentantów rady, z której sami się wywodzą. Przyjęcie tolerancji pozytywnej jest niewątpliwie korzystne dla obu stron. Mniejszości etniczne i wyznawcy innych religii mogą czuć się spokojni i bezpieczni natomiast wszyscy pozostali zachowują czystość moralną nie angażując się w działania, które mogłyby w jakikolwiek sposób zranic przedstawicieli mniejszości etnicznych i religijnych.

Zapobiegać rozwodom- czyli jak sobie radzić z kryzysem małżeńskim

Jak wynika z badań statystycznych przeprowadzonych przez GUS, liczba rozwodów w Polsce wciąż rośnie. W cyklu małżeńskim wyróżnić możemy momenty, w których związek szczególnie narażony jest na kryzys. Istnieją jednak sposoby, aby zapobiegać tak pochopnym decyzjom jak rozwód. Oczywiście nie dotyczy to sytuacji, w których jedna ze stron ucieka do zdrady czy nadużywa alkoholu- wtedy rozwiązanie małżeństwa jest nawet wskazane. Miłość i małżeństwo to niestety nie tylko momenty wypełnione radością i szczęściem. Na związek dwojga ludzi czyhają pułapki, szczególnie na poszczególnych jego etapach. Kryzysy małżeńskie pojawiają się wraz z przyjściem na świat dziecka, w momencie maksymalnej stabilizacji oraz kiedy dzieci odchodzą z domu i następuje tzw „syndrom pustego gniazda. Pojawienie się dziecka, czyli ok 5 lat po ślubie. Każda para marzy o stworzeniu prawdziwej rodziny, narodzinach upragnionego dziecka. Oczekiwanie wypełnione napięciem i radością. Jednak pojawienie się dziecka wiele zmienia w małżeństwie. Opieka nad maleństwem pochłania mnóstwo czasu. Dodatku w małżeństwie pojawiają się spięcia, kto powinien wykonywać poszczególne czynności przy dziecku. Matka z natury jest nadopiekuńcza i nie pozwala partnerowi na zbyt wiele kontaktu. Może to doprowadzić do dystansu między małżonkami. Partner może poczuć się niepotrzebny i odrzucony, często dochodzi też do braków związanych z kontaktami intymnymi. Kobiety po pojawieniu się dziecka niekoniecznie mają na nie ochotę. Dodatkowym elementem wywołującym spięcia może stać się sytuacja finansowa. Dziecko wymaga wielu wydatków, wszystko co do tej pory było dzielone na dwie osoby, należy podzielić na trzy. Warto jednak pamiętać o tym, iż kiedy dziecko odrobinę podrośnie, wyklaruje się nowa sytuacja, która pozwoli w pozbyciu się napięć i konfliktów. 10 lat po ślubie. Jest to okres, w którym partnerzy tracą swoją witalność. Zazwyczaj oboje są zapracowani, nie maja dla siebie zbyt wiele czasu. Dochodzi do tego, że każdy dzień staje się taki sam. Każdy ma swoje obowiązki związane z pracą i dziećmi. Taka sytuacja, w której dochodzi do rutyny sprawia często, iż małżonkowie żyją tak naprawdę nie razem, lecz obok siebie. Jeżeli partnerzy czują, że się oddalają nie mogą się poddawać, warto temu zaradzić Bliskość relacji z pewnością może zostać odbudowana przez czułe gesty, wzajemne komplementy, czy wspólne wyjścia na kolację czy do kina. Tak niewiele trzeba, aby w momentach codziennej rutyny zbliżyć się do swojego partnera. 25 lat po ślubie. Jest to monet, kiedy dzieci wybierają drogę życiową, wychodzą za mąż, wyjeżdżają na studia. Para zostaje wtedy sama. I nagle okazuje się, iż wraz z odejściem dzieci mają wiele wolnego czasu. Wtedy też przychodzi opamiętanie, jak bardzo oddaliliśmy się od partnerów. Wtedy ludzie zdają sobie sprawę z tego, iż przeszli przez życie prawie nie dostrzegając swojego partnera, okazuje się, iż czasami brakuje wspólnych tematów. Kryzysom małżeńskim można zapobiegać, jeżeli się je dostrzega. Na każdym etapie małżeństwa przychodzą problemy, ale najważniejsze jest to, aby przechodzić przez nie wspólnie. Nie wolno dzielić się na „sprawy moje i sprawy twoje”. Niezależnie od sytuacji materialnej czy rodzinnej zawsze trzeba pielęgnować uczucie poprzez nawet najmniejsze gesty.

Tolerancja wobec obcokrajowców

Niemalże 95% naszego społeczeństwa to Polacy. Mało wśród nas obcokrajowców, z którymi moglibyśmy się na co dzień spotykać. Dlatego uważamy się za naród tolerancyjny, jednak tak naprawdę nie wiemy jak będziemy się zachowywać gdy do naszego kraju przybędzie coraz więcej obcokrajowców. W Polsce wiele firm posiada kapitał zagraniczny. Z tego też względu wśród pracowników pojawiają się obcokrajowcy na przykład włosi. Jak wykazały badania nie mamy problemu z tolerowaniem obcokrajowców jeśli zajmują stanowisko niższe od naszego lub na tym samym poziomie. Gorzej jest w sytuacji, gdy obcokrajowiec jest naszym przełożonym, albo szefem firmy. Tolerancja takiej sytuacji jest trudna głównie dla osób starszych. Osoby młode i dobrze wykształcone raczej nie mają z tym problemu. Jednak tolerancji w pracy musimy się jeszcze uczyć. Stosunek do obcokrajowców uzależniony jest od wieku a przyczyną tego są głównie stereotypy. Najbardziej tolerancyjne są osoby w wieku 18-24 lata. Dla nich obcokrajowiec może być zarówno kolegą, przełożonym, szefem, nie ma to większego znaczenia gdyż taka sytuacja jest ogólnie tolerowana. Dla osób powyżej tego przedziału tolerancja obcokrajowców jest trudna. O większej tolerancji przekonują także osoby lepiej wykształcone, czyli posiadające wykształcenie wyższe. Osoby z wykształceniem podstawowym, gimnazjalnym, czy też zasadniczym zawodowym nie mogą poszczycić się wysokim poziomem tolerancji wobec obcokrajowców. Możemy to zaobserwować na przykładzie mniejszości narodowych w Polsce. Od zawsze spotykamy się z oznakami nietolerancji na przykład wobec Żydów i Romów. Postęp tolerancji w tym zakresie chyba stanął w miejscu. Nie tolerujemy zazwyczaj tego, czego się boimy, czego nie znamy, tego co wydaje nam się obce. Kierujemy się stereotypowym myśleniem i nawet nie próbujemy zmieniać swojej mentalności. Jednak teraz kiedy nie ma bariery granic, możemy mieć coraz większa styczność z obcokrajowcami przyjeżdżającymi do Polski. Dla nich życie w obcym kraju też zapewne nie jest łatwe. Oczekują więc jedynie tolerancji z naszej strony. Spróbujmy postawić się na ich miejscu, gdybyśmy to my musieli wyjechać do innego państwa na przykład za pracą. Również pragnęlibyśmy być tolerowani, a nie oceniani pochopnie. Chociaż wobec Polaków również istnieją stereotypy na przykład, że wszyscy Polacy to pijaki. Musimy walczyć z takimi nieprawdziwymi poglądami i zaprezentować się jako naród tolerancyjny i otwarty na cudzoziemców. Taka postawa wróci nam się z nawiązką. Tolerancja jest bowiem czymś powszechnym w krajach najlepiej rozwiniętych. Owszem, wszędzie dochodzi do przejawów rasizmu, szowinizmu i tym podobnych zjawisk, jednak są one na różną skalę. Warto sprawić, aby Polska była naprawdę postrzegana za kraj tolerancyjny, tak jak to było kilka wieków temu. Będziemy wówczas całkiem inaczej postrzegani przez obcokrajowców. Chętnie będą odwiedzać nasz kraj i chętnie przyjmą nas, kiedy my postanowimy wybrać się w dalszą podróż. Tolerancja musi mieć skalę światową. Jeśli nie zaczniemy być tolerancyjni wobec siebie nawzajem sprawimy, że nasze życie stanie się nie do zniesienia.